شرمنده ام از همه ای آنها که باید شرمنده باشم
واقعیت این است که واقعیت تلخ است
واقعیت این است که در ناخالصی غوطه ورم
چقدر دوست دارم آسمان را در آغوش خود گیرم
چرا که خیلی وقت است بی تابی می کند آسمان آبیمان
نمی دانم چرا دیگر گریه نمی کند
شاید دیگر وقت آن است که خون گریه کند
امان ، از تنهای امام زمان
از ابوالفضل به امام زمان
آقا سلام
می خواستم بگویم شرمند ه ام
می دانم که چقدر از من دلگیری
نمی دانم از بی وفای دیگران خبر دارت کنم یا از بی وفای خود
دیگران را بی خیال چرا که کار از خودم خراب است
امام زمان تمام عمرم عیب دیدم ولی ای کاش می دیدم اول عیب خود را
گل نرگس خلاصه کنم خیلی زیاد شرمند ه ام
افسوس که گذشت کار ، زشرمندگی
خیلی وقتها آرزو می کنم ای کاش هیچ وقت وبلاگ نداشتم
ای کاش هیچ وقت چشم نداشتم
تا این همه نظاره گر بی معرفتی خود باشم
خدایا با همه ای گناهانم شرمند ه ام
خدایا عاشقانه به خود می بالم که بنده ای تو هستم
خدایا نمی دانی چه لذتی دارد داشتنی خدای همچون تو
چه زیباس بنده ای خدا بودن
برچسب:
نویسنده: آبتین احمدی